Bouwfraude

Herman Hazewinkel, bestuursvoorzitter van bouwgigant Volker Wessels, vandaag in Buitenhof. Hij is goed geprepareerd, en speelt zijn rol glansrijk. De bouw betaalt boetes, schikt met opdrachtgevers en wil verder.

De wegenbouw, waar de affaire mee begon, had ook in de topjaren negentig armzalige rendementen van een procent of 3 op de omzet. Toch werd vanaf dag één in de parlementaire enquete de sector neergezet als hoerenlopende, corrupte, en prijsopdrijvende zakkenvullers.

De enquetecommissie vermeed namelijk stelselmatig te vragen naar de eigenlijke functie van het befaamde vooroverleg. Hoe kwam daar toch de prijs tot stand? Als het doel prijsopdrijving was, waarom werd er dan geen 20% op de omzet gemaakt? Het bleef de politiek een mysterie. De commissie werkte liever aan politiek correcte zwartmakerij dan aan waarheidsvinding.

Het bedrijfsleven leerde heel snel dat de slag om de publiciteit in deze kwesties nooit te winnen is, dus hield iedereen stijf zijn mond dicht. De "bouwfraude" (het ging helemaal niet om fraude, maar om prijsvorming) leidde bij de bedrijven wel tot een nog veel groter wantrouwen in de politiek dan er al was.